Op mijn werk hebben we samen met bewoners een manier ontwikkeld om met harddrugs verslaving te stoppen.

Het bestaat in eerste instantie uit het aangeven dat we een middelenvrije voorziening willen zijn en vervolgens voortdurend spiegelen van wat we zien aan verslaafd gedrag. Vooral dit spiegen bleek een geniale interventie te zijn. Het steeds weer laten merken dat we hun gedrag doorzien rondom het verslaving. De relatie met ons als hulpverlener, het niet willen verliezen van hun luxe kamer en de innerlijke schaamte worden een eerste stap om over stoppen na te denken.

Bewoners gaven in brainstormsessies aan dat wanneer ze het gebruik toegaven de begeleiding vaak anders naar hun ging kijken. Door het direct te spiegelen en te bespreken kregen ze het gevoel als volwassenen te worden gezien. Er komt bij het gebruik veel minderwaardigheid kijken en een neutrale of heldere benadering helpt om er naar te kijken.

Wanneer een bewoner ergens langs deze weg besluit te willen stoppen bieden we verschillende programma’s aan waarin ze inzicht in verslaving en liefde kunnen ervaren. Dit zijn reguliere programma’s in combinatie met alterternatieve programma’s die we zelf hebben ontwikkeld.

Wat ik zie is dat het leren omgaan met de pijn in het moment die voortkomt uit trauma de basis is van heling. De pijn die normaal gesproken direct verdoofd wordt is nu een manier om tot innerlijke kracht te komen. Elke keer dat de pijn wordt ervaren zonder verdoving voelt als een nieuw stukje kracht en dit wordt uiteindelijk de basis van de (nieuwe) persoonlijkheid.

De bewoners die stoppen willen ons graag blijven laten zien dat ze clean zijn en doen vrijwillig uc’s. De schaamte rondom het gebruik is niet meer nodig en maakt de weg vrij naar gevoelens van puurheid en echtheid.

Hieronder een arts die verslaafden met ayuhuasca wil behandelen,omdat de oude manieren niet voldoende werken.