Wat gebeurt er wanneer je jongens van de straat meeneemt naar de natuur?

Ik heb er nu drie meegemaakt en het blijft indrukwekkend. Tijdens deze dagen deelt iedereen wat er in hem omgaat en wat hem bezig houdt.

Mijn grootste inzicht rond het kampvuur ontstond toen een client zijn projectie vertelde die hij op hulpverleners plakt. Het bleek dat hij de hulpverlener als alwetend en onaantastbaar zag waardoor er geen echt menselijk contact plaats kon vinden. Een soort projectie van de ideale ouder op de hulpverlener. Ik werd me tegelijk bewust van mijn projecties op clienten. Als hulpbehoevend, terwijl ik ervaarde dat er in die omgeving van de natuur en opdrachten uitvoeren zij meer wisten en konden dan ik.  Zij zijn mijn leraren in kracht, in eerlijkheid, in kwetsbaarheid, etc. Op het moment dat we elkaar begonnen te zien als kwetsbaar mens ontstond er een gevoel van gelijkwaardigheid en vriendschap. Het onderscheid van hulpverlener en client was er nog wel, maar niet meer op de voorgrond. Er zal in de praktijk altijd een verschil zijn tussen een hulpverlener en client, maar het is werkzaam om dit verschil te verkleinen door echt contact te maken en te delen wt ons bezig houdt. Delen, nieuwsgierigheid en luisteren zijn hierbij de belangrijkste elementen. Daarvan kun je er altijd een verbeteren.