Ik begeleid mensen op allerlei gebieden van primaire behoeften (dak en thuislozen) tot behoeften tot aan verlichting. Wat me opvalt is dat ik niets hoef toe te voegen. Alle wijsheid zit in de persoon en de situatie. Ik ben er alleen bij en geef terug wat ik zie en hoor. Wat echt belangrijk is is dat ik geen agenda heb en veel persoonlijke tijd. Zo zit ik op mijn werk met sommige clienten soms 6 uur aaneengesloten te luisteren en te volgen. Of elke dag een anderhalf uur met dezelfde persoon. Elk mens heeft een bepaalde tijdsduur die hij of zij nodig heeft om gehoord en gezien te worden. Wanneer dat niet wordt ingebouwd in coachingssessies, therapie, zorgverlening of spirituele begeleiding mist de kern van het werk. Dat is mijn ervaring.
In het luisteren en het erbij zijn volg ik elke impuls van de ander. Dat betekent dat ik mijn eigen wereld en hoe ik denk dat het zit tijdelijk vergeet, tenzij iemand om mijn mening vraagt. Mijn mening heeft dan alleen het effect dat de mening van de ander sterker wordt. Hij of zij neemt mijn idee naar binnen en voelt dan of het klopt voor hem of haar zelf. Er zijn twee mensen en twee werelden.
Gisteren heerlijk bij een client gegeten. Ik werd uitgenodigd om te doen alsof ik thuis was en mocht overal in kijken en alles gebruiken wat er in zijn woning stond. Terwijl hij kookte keek ik de wereld draait door. Af en toe kreeg hij de slappe lach. Het menu; Appelmoes met geroosterd brood vooraf. Als hoofdgerecht spaggetti met super zout gehakt en gekookte aardappelen. Daarna een plakje jonge kaas er overheen. Twee schone dweiltjes als servet en een glaasje appelsap. Hij was echt een gastheer en ik zag dat hij het spannend vond zo’n bezoekje. Mijn maag reageerde levendig op het zoute vlees en mijn gevoel rondom mijn hart was vreugdevol. We vonden het samen een gezellige ontmoeting. Dat merkte ik met het hartverwarmende afscheid.
 
Het werkelijk dragen van jezelf, elkaars verschillen en de wereld zoals deze nu is brengt wezenlijke verandering. Het dragen is in mijn ervaring vooral een lichamelijke vaardigheid. Het denken draait vooral in rondjes en is een gesloten systeem. Daar komt weinig wezenlijke verandering uit voort. Het is het ervaren van lijflijke sensaties, seconde voor seconde, die iets te weeg brengt. Dit hoeft slechts een paar minuten op een dag.
Door oordeelloos te luisteren naar jezelf, anderen en de wereld ontstaat werkelijke verandering. Dat is doen door niet te doen.
Vandaag ging ik met een psychiatrisch gehandycapte client racefietsspullen bestellen. Dat verliep anders dan ik verwachtte. Hij deed een helaf uur per product en bij het afrekenen steeds weer van het winkelwagentje naar de website om te controleren of het geode product betaald werd. Het bestellen van vijf producten nam vier uur in beslag. Hij was erg blij toen het pakketje kwam de volgende dag.
Vandaag meegegaan met een jonge client die van de ene justitiele zaak in de andere valt. Hij was erg zenuwachtig over de komende straf, want er mocht geen taakstraf meer uitegsproken worden in verband met de vele delicten. Tussen neus en lippen door vertelde hij dat hij vannacht uit de vangrail was gehaald door de politie, omdat zijn vriend te hard reed. In de rechtzaal die openbaar is kwamen een tiental studenten zitten. Ik vond het nogal ongepast, maar zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. Iedereen een beetje ongemakkelijk; de rechter, de aanklager, de notulist, de advocaat, de studenten, etc. De vader van de client was er ook. Die heeft al zoveel met zijn zoon meegemaakt en hij is er neutraal bij. Na afloop merkte ik dat de vader bij ons bleef lopen naar de auto. Ik stelde toen voor om hem naar huis te brengen. Er volgde een diep gesprek over de I Ching en ik herkende zijn houding in dit alles. Vader en zoon hebben een geode band waarin beiden Mogen zijn zoals ze zijn. Respectvol, liefdevol. De vader was gestopt met werken, hij had een Eigen reclame bureau en had er wel genoeg van. De twee andere zoons hebben een heel ander leven (fiscalist en ondernemer). Dat vond ik wel het mooiste van de dag, die band tussen hun beiden.