De afdeling waar ik werk is altijd in de stormingfase, omdat het personeel en de bewoners komen en gaan. Een ander onderdeel is de problematiek van de bewoners die ook elk jaar veranderd en complexer wordt. Tegenwoordig is de problematiek van een bewoner complex, omdat psychiatrische stoornissen, justitiele straffen, schulden en verslavingsproblematiek allemaal doorelkaar heenlopem bij een persoon.

In ieder geval is het handig om te weten dat je als 24 uurs setting voortdurend in een storming fase zit waar het normeren en structureren van de zorg langzaam gaat. Het ideaalbeeld van hoe je zou moeten hulpverlenen is goed om in het achterhoofd te hebben, maar wees niet te streng voor jezelf en het team.

Intervisie is een middel om tot groei te komen als persoon en als team. Het is een noodzaak en door de dagelijkse gang van zaken is er de neiging om dit over te slaan. Het krijgt geen prioriteit en toch als mensen het doen beseffen ze in de vertraging hoe belangrijk het is. En dan is er weer die dagelijkse praktijk.

Mijn advies is om een persoon in het team verantwoordelijk te maken voor het plannen en houden van intervisie. En laat je niet afschrikken door het feit dat er steeds mensen niet meedoen of dat intervisies niet doorgaan. Gewoon doorplannen en mensen uitnodigen.